باتری موبایل
امروزه گوشی های هوشمند بخش جدایی ناپذیر زندگی ما شده اند، به طوری که بسیاری از ما نمی توانیم زندگی را بدون تلفن های همراه خود تصور کنیم. این حجم نفوذ و وابستگی در مدت زمان کوتاهی رخ داده است. در حقیقت گوشی های موبایل در ۲۰ سال اخیر بیشترین کاربردها را داشته اند. این روند سریه و همه گیر گوشی های هوشمند را به دستگاه های تجملی تبدیل کرده است. اما فارغ از این که دستگاهی تجملی شده اند بخش بزرگی از نیاز های ما را برطرف میکند. در ابتدای اختراع تلفن همراه موضوع مهم برقراری ارتباط و بعد از آن ارسال پیام بود. اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی و گسترده شده نیاز های انسان تماس و ارسال پیام حداقل کاریست که یه گوشی هوشمند می تواند انجام دهد.

انواع باتری موبایل
نیکل کادمیوم
نیکل کادمیوم یکی از مدلهای قدیمی باتری است که به مرور زمان و شارژهای پیاپی، نهتنها عملکرد آن تحت تاثیر قرار میگیرد، ظرفیت آن نیز کاهش مییابد. البته روشهایی برای برطرف ساختن مشکلات پیش آمده نیز وجود دارد.
کاربر در زمان بروز مشکل برای باتریهایی از جنس نیکل کادمیوم باید باتری را به صورت کامل تخلیهی شارژ کرده و مجددا آن را شارژ کامل کند تا عملکرد باتری تا حدودی بهتر شود. با این حال، انجام چنین کاری آنهم برای دفعات مکرر برای هر کاربری خسته کننده خواهد بود.
همچنین باید اشاره کرد که باتریهایی از نوع نیکل کادمیوم از متریالی آسیب زننده به کاربر تشکیل مییابند و میتوانند سلامت کاربر را به خطر اندازند. همین موارد نیز سبب شده تا شرکتهای سازندهی گوشی هوشمند دیگر از این نوع باتری در محصولاتشان استفاده نکنند.
نیکل هیدرید فلز
نیکل هیدرید فلز درواقع نوع بهبود یافتهای از نیکل کادمیوم بود که اجازه میداد با ابعاد مشابه، باتری قادر به ارائهی میزان ظرفیت بیشتری (بین ۳۰ تا ۴۰ درصد) باشد. البته باتریهای نیکل هیدرید فلز مانند مدل نیکل کادمیوم پس از مدتی استفاده با مشکلاتی مانند کاهش ظرفیت یا افت عملکرد مواجه میشوند.
تفاوت دیگری نیز که میان باتریهای نیکل هیدرید فلز با نیکل کادمیوم وجود دارد این است که متریال مورد استفاده در آن به محیط زیست آسیبی نمیرسانند. آنچه باعث شد که شرکتهای سازنده دیگر از این نوع باتری استفاده نکنند، مشکلاتی بود که پس از استفاده برای آنها رخ میداد.
درواقع گزارشهای متعددی منتشر شد که این نوع باتری پس از مدتی استفاده به دلیل افت ولتاژ منفجر میشوند. همین امر نیز سبب شد تا پروندهی باتریهای نیکل هیدرید فلز بسته شود و شرکتهای سازنده به سراغ مدلهای لیتیوم پلیمری و لیتیوم یونی بروند.
لیتیوم یونی
نوع دیگر باتری که امروزها در محصولات مختلف به خصوص آیفونهای اپل استفاده میشود لیتیوم یونی است. آنچه لیتیوم یونی را از لیتیوم پلیمری متمایز میسازد ساختار آن است. بیشتر از آنکه بخواهیم توضیح دهیم باتری گوشی چگونه ساخته میشود به طرز کار آن اشاره خواهیم داشت. باتریهای لیتیوم یونی از یک الکترود مثبت، یک الکترود منفی و یک الکترولیت تشکیل مییابند. الکترود مثبت اصولا از نوع لیتیوم مانند لیتیوم اکسید منگنز، فسفات آهن لیتیوم یا لیتیوم اکسید کبالت است. برای الکترود منفی نیز از گرافیت استفاده میشود. الکترولیت نیز از نوع کربنات مانند دی اتیل کربنات یا اتیلن کربنات است.
لیتیوم پلیمری
باتریهای لیتیوم پلیمری را میتوان از پیشرفتهترین انواع باتری دانست که هماکنون بسیاری از شرکتهای سازنده از آن استفاده میکنند. در ساخت این نوع باتری به جای فلز از پلاستیک استفاده میشود و مناسب برای استفاده در انواع گوشیهای هوشمند هستند.
در حقیقت میتوان از باتریهای لیتیوم پلیمری در گوشیهای هوشمندی استفاده کرد که از ضخامت ۵.۲ میلیمتری تا ۱۰ میلیمتری برخوردار هستند. این باتریها از بیشترین حد مقاومت در برابر ضربه یا شوک برخوردارند، اما در صورتی که استانداردهای لازم در تولیدشان رعایت نشود، اتفاقی برای گوشی هوشمند رخ خواهد داد که برای گلکسی نوت ۷ افتاد.
این مدل از باتریها در گذر زمان با شارژ شدن کمتر به مشکل برخورد میکنند و درواقع عملکرد خود را حفظ خواهند کرد. در مقایسه با باتریهای دیگر نیز باید گفت که عمر آنها تا ۴۰ درصد بیشتر از مدلهای دیگر میتواند باشد. از طرفی باتریهای لیتیوم پلیمری به شرکتهای سازنده اجازه میدهند از فناوریهای شارژ سریع (با سرعت بهمراتب بیشتر از مدلهای دیگر) برخوردار شوند.










